De tienjarige Atoch uit Zuid-Soedan loopt elke ochtend en avond met een gieter in de hand door haar tuin. Elke rij groenten krijgt met veel zorg en aandacht water. De verantwoordelijkheid die het meisje draagt is namelijk groot…

Atoch verloor haar moeder al op jonge leeftijd. Haar vader is visueel beperkt en daardoor niet in staat om voor haar te zorgen. Daarom woont Atoch sinds het overlijden van haar moeder bij haar tante, waar ze niet alleen een warm thuis heeft gevonden, maar ook een nieuw doel in haar leven. 

Als oudste kind in het gezin van haar tante helpt Atoch met het verzorgen en opvoeden van haar jongere broertjes en zusjes. “Ze staat voor zonsopgang op om in de tuin te helpen en doet dit ’s avonds nog een keer”‘, vertelt haar tante trots. “Ze klaagt nooit, omdat ze weet dat we op deze manier als gezin kunnen overleven.” 

Opgroeien in een stabiele en veilige omgeving  
Atochs gezin is een van de vele families die meedoen aan het straatkinderenproject van Red een Kind in Zuid-Soedan. Dit project wordt gefinancieerd door Stichting Pharus. Het koppelt kinderen die op straat leven of geen ouderlijke zorg krijgen aan scholen en gezinnen binnen hun dorpsgemeenschap. Deze gezinnen krijgen materiele steun en coaching om goed voor deze straatkinderen te zorgen of bijvoorbeeld groenten te verbouwen. Daardoor verdienen ze inkomsten en groeien de kinderen op in een stabiele omgeving. 

Voor Atoch levert het project niet alleen dagelijks gezonde maaltijden op, maar ook een gevoel van waardigheid, stabiliteit en de ruimte om te dromen over de toekomst. Zo neemt ze samen met andere kinderen in haar dorp deel aan lessen gericht op psychosociale ondersteuning. Daar leert ze binnen een veilige omgeving spelen, groeien en wennen aan regulier onderwijs. Atochs ogen lichten op als het over school gaat. “Ik wil juf worden”, zegt ze verlegen. “Zodat ik kinderen zoals ik kan helpen.” 

Het verhaal van Atoch is er één uit duizenden in Zuid-Soedan. Het laat zien wat er mogelijk is als kinderen niet langer hoeven te overleven en de ruimte krijgen om te groeien. Net als de groenten in Atochs tuin die ze elke dag met veel zorg water geeft.

[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/over-ons/hier-werken-wij/zuid-soedan/” target=”_self”]Over ons werk in Zuid-Soedan[/button_primary]

In juni waren onze programmamanagers een week in Nederland. We vroegen elk van hen om een verhaal van een kind te delen dat hen is bijgebleven. Collega Oliver Michael uit Zuid-Soedan vertelde een verhaal dat ons diep raakte. Een verhaal dat laat zien waarom we doen wat we doen.

In een vergeten dorpje in west Equatoria in Zuid-Soedan wordt een jongen geboren in de schaduw van oorlog. Hij woont in een hut gemaakt van modder en loopt op blote voeten. Schoenen, daar kan hij alleen van dromen. Elke ochtend loopt hij kilometers naar school. Hij heeft geen pen, geen papier, en geen schooltas. Schoolboeken kunnen zijn ouders niet betalen. Daarom schrijft hij zijn antwoorden op de stoffige grond van de school. Toch is hij de beste leerling van de klas. 

 Helaas blijken de schoolregels belangrijker. Omdat hij geen schooluniform heeft, mag hij geen toetsen meer maken. Regelmatig wordt hij naar huis gestuurd. Daarom gaat hij helpen in de landbouw: hij verbouwt cassave en maïs. Als hij twaalf jaar is, vraagt hij zijn moeder om alcohol te brouwen van de gewassen, zodat hij een schooluniform kan kopen. 

Net als het leven van de jongen er hoopvoller uit begint te zien, maakt de oorlog alles kapot. Het regent bommen. Hij en zijn familie vluchten de jungle in, verstoppen zich onder bomen en lopen dagenlang, doodsbang en moe, richting DR Congo.  

In DR Congo vindt de jongen geen rust, maar honger. Hij werkt veel op het land om cassave te verzamelen. Zijn leergierigheid blijkt zijn houvast. ’s Avonds leest hij bij het kampvuur uit kapotte schoolboeken. Als hij zestien jaar is, smeekt zijn moeder hem om te trouwen. Niet voor de liefde, maar om financieel overeind te blijven. Hij zegt ja, op één voorwaarde: ‘Ik wil blijven studeren.’ 

Als hij in DR Congo ook niet naar school kan, besluit de jongen in 21 dagen naar Oeganda te lopen. Daar klopt hij twee jaar lang op gesloten deuren. Uiteindelijk biedt de Oegandese overheid hem een studiebeurs aan, maar halverwege zijn studie wordt deze stopgezet. Toch geeft hij niet op. Hij krijgt de kans om een studie te doen in de mechanica van motorvoertuigen. Drie jaar lang repareert hij motoren. Daarna krijgt hij zelfs nog een studiebeurs aangeboden. 

Maar er is binnenin de jongen iets veranderd. Om hem heen ziet hij de gebrokenheid van de mensen, het trauma en de hopeloosheid. Er zijn meer kapotte mensen dan kapotte auto’s. Daarom besluit hij sociaal werker te worden. Hij behaalt een bachelorsdiploma in Sociale Ontwikkeling en daarna een masterdiploma in Milieubeheer en Afrikaanse studies aan een van ’s werelds beste universiteiten in Parijs. 

Deze jongen, die ooit op blote voeten liep en niet welkom was op school, dat ben ik.
Ik ben de eerste in mijn familie die naar school ging en een diploma behaalde en de eerste die kon dromen over meer dan overleven. Maar ik ben niet vergeten waar ik vandaan kom. Daarom ondersteun ik kinderen in Zuid-Soedan. Mijn verhaal is een getuigenis van wat er mogelijk is als kinderen gezien, gesteund en gehoord worden. 

Mijn naam is Oliver Michael, en ik ben het kind dat weigerde om op te geven.  

In Pibor, Zuid-Soedan, is cholera uitgebroken. Deze levensbedreigende ziekte verspreidt zich snel onder kwetsbare gezinnen die geen toegang hebben tot schoon drinkwater en goede gezondheidszorg. Inmiddels zijn er al zeker 155 doden gevallen.

Red een Kind is direct in actie gekomen.
Via onze peuter- en kleuterscholen en zelfhulpgroepen geven we extra voorlichting over hygiëne, het gebruik van waterzuiveringstabletten en het voorkomen van verdere verspreiding. Ook sluiten we aan bij de vaccinatiecampagne van de lokale overheid.

Maar: we hebben uw hulp hard nodig. Met uw steun kunnen we meer kinderen en gezinnen bereiken voordat het te laat is.

Doneer nu via het Noodfonds en help levens redden.

En daar sta je dan in Zuid-Soedan, te staren naar de mensen die door de overstroming niet meer in hun eigen huis kunnen leven. Ze hebben kleine hutten gemaakt en half op straat gezet, zodat ze ‘s nachts tenminste droog op de grond kunnen liggen. Er is geen normaal bed of droge kleding te zien. Kinderen spelen op straat en vangen vis met hun eigen gemaakte hengels. De kleine visjes die ze vangen is hun lunch.

Zes jaar geleden was ik ook op deze plek in het noorden van Zuid-Soedan. Toen was dit een bruisend stadje, waar goederen uit Soedan werden gekocht en door verkocht. Nu voelt het alsof er een zware donkere deken op deze plek drukt. Het conflict in buurland Soedan heeft duidelijk deze stad geraakt. De winkels zijn leeg, er lopen veel mensen op straat die erg mager zijn en ook zie ik hoe kinderen proberen te overleven op straat. Ik besef dat het lijden wat ik hier zie, slechts een fractie is van het lijden dat zich afspeelt in het nabij gelegen Darfur.

De oneerlijke wereld
Ik denk terug aan mijn gezin in Nederland. Voorafgaande aan mijn reis naar Zuid-Soedan zorgde ik ervoor dat ik het thuisfront goed achterliet. Ik vulde de koelkast met eten en drinken, zorgde voor genoeg warme kleding mocht het toch koud worden en haalde met de kinderen een stapel nieuwe boeken uit de bibliotheek zodat ze genoeg afleiding hadden tijdens mijn afwezigheid… Wat mis ik ze en wat gun ik ze veel. Tegelijkertijd voel ik mij boos vanbinnen. Wat is de wereld oneerlijk! Wij in Nederland vieren verjaardagen, sinterklaas, kerst en kunnen klagen dat we twee broodjes pindakaas als lunch niet genoeg vinden, terwijl in Zuid-Soedan kinderen omkomen van de honger!

Op 16 december 2024 was Hilde ook te gast bij het programma Uitgelicht! van Family7. Bekijken.

Jongens met een wapen
We reizen naar een andere locatie waar Red een Kind ook een programma heeft. Even voelt het als een opluchting, want hier voel ik de ‘zware donkere deken’ niet meer. Toch komt al snel de realisatie dat ook hier van alles speelt. We staan stil voor een veiligheidspost, waar een soldaat ons en de auto onderzoekt. We mogen doorrijden en zien jonge jongens zonder uniform met een wapen. Vorige week zijn er in de buurt van deze plek nog veertig mensen omgekomen naar aanleiding van een conflict tussen twee gemeenschappen.

Dichtbij deze onrustige plek staat een van onze kindercentra. Hier worden kinderen begeleid in het verwerken van hun trauma en krijgen ze les van ons team van leerkrachten. De kinderen zingen ons vrolijk toe. Op dit centrum ontvangen ook ouders training over ouderschap.

Samen dromen
Samen met collega’s spreken we over wat we hier nog meer kunnen doen. We dromen van een schooltuin op deze plek, waar ouders samen kunnen leren hoe ze de kinderen kunnen voorzien van gezonde voeding. Wat zou het mooi zijn als de leerkrachten meer spelmateriaal konden gebruiken in hun lessen.

We rijden naar een dorp waar ik aan het begin van dit jaar ook was. Toen kregen de kinderen les in de hete zon en onder een paar bomen. Nu staat er een schoolgebouw! De gemeenschap is ons dankbaar! Hier kunnen we nu verder bouwen aan een gemeenschap waar ouders zorgdragen voor hun kinderen en waar leerkrachten liefdevol lesgeven.

Soms zit ik echt met mijn handen in mijn haar: “Waar moeten we beginnen?!”, en soms zie ik ineens weer hoop: “Hier maken we al verschil en kunnen we verder bouwen!”

Dit blog is geschreven door Hilde van der Draai. Zij is Coördinator Programs & Partners bij Red een Kind en bezoekt Zuid-Soedan regelmatig. Red een Kind gelooft dat onderwijs hier het verschil betekent tussen een leven in armoede of een leven met kansen. Jij ook?

[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/geloof-in-onderwijs-in-zuid-soedan/”]Geef voor onderwijs![/button_primary]

We zijn gestart met een nieuwe podcastserie waarin we met onze eigen medewerkers en andere betrokkenen dieper ingaan op de uitdagingen en de impact van onze projecten. We nemen je mee naar de plekken in India en diverse landen in Afrika waar we werken en we laten zien hoe we het verschil maken in het leven van kinderen en hun omgeving. 

In de eerste aflevering spreekt Simone Schoemaker, manager bij Red een Kind, met haar collega Liesbeth Speelman en Red een Kind-ambassadeur Reyer van Drongelen. Liesbeth werkt als Advisor Child Protection en Reyer is muzikant en singer-songwriter. Hun gesprek draait om onrecht in de wereld, zowel dichtbij als ver weg.  

Druppel op een gloeiende plaat?
Vaak wordt gezegd dat armoede in landen als India en Afrikaanse landen niet is op te lossen en dat pogingen slechts een druppel op een gloeiende plaat zijn. Hoe kijken Liesbeth en Reyer hier tegenaan? Beide gasten delen hun persoonlijke en professionele ervaringen, onder andere opgedaan tijdens hun reizen naar de gebieden waar Red een Kind actief is. Liesbeth vertelt daarnaast over de concrete impact van onze programma’s op het leven van kinderen. 

De kracht van onderwijs
De tweede aflevering neemt je mee naar Zuid-Soedan, een land waar kinderen elke dag te maken hebben met de constante dreiging van conflicten, natuurrampen en armoede. Simone Schoemaker gaat in gesprek met Marian Heek, teamleider Communicatie, en Esther Smit, Advisor Child Development and Protection. 

Marian en Esther delen over hun ervaringen in Zuid-Soedan, waar kinderen ondanks de zware omstandigheden dromen van een betere toekomst. Ze praten over de kracht van onderwijs en hoe Red een Kind door middel van gerichte programma’s een blijvende positieve impact wil maken. 

Beluister de podcasts De eerste twee afleveringen van onze podcastserie zijn nu te beluisteren via Spotify en Apple Podcasts. Deze podcastserie geeft je de kans om meer te leren over de missie van Red een Kind en geïnspireerd te raken door de veerkracht en dromen van kinderen in uitdagende omstandigheden. Luister je mee? 

Lees hier meer over onze eindejaarscampagne waar de podcastserie een onderdeel van is.
Geloof in de kinderen van Zuid-Soedan, geef voor onderwijs!

Elk kind heeft recht op onderwijs. Ook als dit kind opgroeit in een land met een constante dreiging van conflict, natuurrampen en armoede. Zoals Zuid-Soedan. Vanaf 20 november, de Internationale Dag voor de Rechten van het Kind, is Red een Kind daarom gestart met een najaarscampagne over het belang van onderwijs voor kinderen in dit land. 

Zuid-Soedan is een bijzonder onveilig land voor kinderen waar de Rechten van het Kind met de voet worden getreden. Conflicten, natuurrampen en armoede hebben ervoor gezorgd dat meer dan vier miljoen Zuid-Soedanezen ontheemd zijn geraakt. Volgens cijfers van de VN lijdt ruim 65 procent honger. De meeste vluchtelingen in Zuid-Soedan zijn vrouwen en kinderen. Voor Red een Kind voldoende reden om volop in te zetten op het ontwikkelen van duurzame projecten in Zuid-Soedan. Deze projecten zijn met name gericht op het verbeteren van de veiligheid en de levensstandaard van jonge kinderen.  

Scholen in Zuid-Soedan
Het afgelopen jaar werkte Red een Kind er in Zuid-Soedan met name hard aan om ook aan de jongste kinderen goed onderwijs te kunnen bieden. Met geld vanuit het Red een Kind Noodfonds werden in de regio Pibor bijvoorbeeld lokalen in twee peuter-/kleuterscholen gebouwd. Een enorme uitdaging omdat in Zuid-Soedan de tijd om te bouwen krap is. Zodra het regenseizoen begint wordt dit deel van het land onbereikbaar. Door de hevige regen overstroomt de rivier waarachter het dorp ligt en is het onmogelijk zware bouwmaterialen over de weg te vervoeren. De bouw van beide lokalen lukte mede dankzij de hulp van de dorpsgemeenschap; die hielp mee met het afgraven van de fundering en het metselwerk. 

Training en schoolmeubilair
Hoewel de lokalen er nu staan, is het werk van Red een Kind allesbehalve klaar. Zo zitten de kinderen nog op de vloer, omdat er nog geen geld is voor meubilair en missen de kinderen leer- en speelmaterialen. Daarnaast hebben de leerkrachten die er zijn goede training nodig en hebben veel kinderen behoefte aan traumazorg om te leren omgaan met hun ervaringen. Ook is er een grote wens om samen met de dorpsgemeenschap moestuinen te creëren en te onderhouden voor het maken van gezonde schoollunches.  

In Zuid-Soedan ziet Red een Kind een jonge generatie opstaan die beseft dat onderwijs het verschil maakt tussen een leven in armoede en een leven met kansen. Een van hen is David (24 jaar). Hij werkt op vrijwillige basis als leerkracht op een van de scholen in Zuid-Soedan. “Ik zat op school in Kenia, maar ben teruggekomen omdat mijn ouders geen geld meer hebben om mijn school te betalen. Nu zet ik me hier in. Ik wil dat kinderen net als ik vroeger de kans krijgen om naar school te gaan.” 

Geloof in Zuid-Soedan!
In de campagne wordt gevraagd om, net als Red een Kind, te geloven in het belang van onderwijs en te helpen bij het waarborgen van het onderwijs op de scholen in Zuid-Soedan. Meer over de campagne en de situatie in Zuid-Soedan, is te vinden op www.redeenkind.nl/geloofinzuidsoedan 

Elke ouder wil uiteindelijk hetzelfde: zélf voor je kind kunnen zorgen. Dat is voor de vaders en moeders in Pibor, een van de armste regio’s in Zuid-Soedan, niet anders. De komende jaren zetten wij met hen duurzame projecten op, zodat hun kinderen een toekomst kunnen hebben. Jij kunt daarbij helpen.  

 Zuid-Soedan ligt in het oosten van Afrika, ingeklemd tussen onder andere Soedan, Ethiopië en Oeganda. Het is een land waar de meerderheid van de mensen afhankelijk is van humanitaire hulp. Miljoenen mensen zijn gevlucht door stammenoorlogen en natuurrampen en jonge kinderen lopen grote veiligheids- en gezondheidsrisico’s. Maar: Zuid-Soedan is óók een prachtig land met een rijke cultuur, hechte gemeenschappen en met mensen met hoop voor land.

Duurzame oplossingen

Dit najaar vragen we aandacht voor de regio Pibor, een van de armste regio’s in het land. We geloven in de mensen daar en in duurzame projecten. Samen met vaders, moeders, opa’s en oma’s willen we  projecten opzetten die ervoor zorgen dat hun (klein)kinderen een toekomst hebben. Denk aan zelfhulpgroepen voor ouders rondom landbouw, het bouwen van peuter-/kleuterscholen en het trainen van leerkrachten, het programma Build your Own Buddy (traumazorg voor kinderen tussen de vijf en zeven jaar) of het programma Boruboru, een programma voor tienermeisjes. Samen met lokale partnerorganisaties en de leiding van de dorpen inventariseren we waar behoefte aan is en wat mogelijk is in het dorp. 

 “Ik geloof in Zuid-Soedan en in de mensen hier. Dit is mijn land. De eindeloze spiraal van geweld moeten we doorbreken, zodat we een verschil kunnen maken in het leven van de kinderen hier. Is er iets mooiers dan een kind gelukkig te zien?” Bebe, programma-coördinator van Red een Kind in Pibor 

Geef aan het Noodfonds

In Zuid-Soedan is het door de onstabiele situatie niet mogelijk om met ons zevenjarig dorpsprogramma of met kindsponsoring te werken. De projecten van Red een Kind in Pibor worden daarom voor een groot deel betaald vanuit het Red een Kind Noodfonds. Met dit Noodfonds helpen wij kinderen en hun familie in landen waar sprake is van een crisissituatie, zoals DR Congo en nu dus ook Zuid-Soedan. Wil je meer lezen over de situatie in Zuid-Soedan en Pibor en over het Red een Kind Noodfonds? Ga dan naar www.redeenkind.nl/pibor.  

[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/steun-het-noodfonds/?utm_source=https%3A%2F%2Fwww.redeenkind.nl%2Fpibor&utm_medium=Button&utm_campaign=kerstcampagne2023&utm_id=kerstcampagne2023″]Geef aan het Red een Kind Noodfonds[/button_primary]