Vraag jij je wel eens af wat dat ene antieke voorwerp in je huis zou opleveren? Op de taxatiemiddag van Red een Kind in Middelburg kun je daar achter komen! 

Op donderdag 28 mei ben je welkom bij het Zeeuws Veilinghuis aan de Kleverskerkseweg 53c in Middelburg om waardevolle spullen te laten taxeren. Denk aan schilderijen, aardewerk, sieraden, zilver, porselein et cetera. Is jouw product minimaal €100 waard? Dan kun je ervoor kiezen om deze door het veilinghuis gratis te laten veilen voor Red een Kind. Jouw product na taxatie toch liever weer mee naar huis nemen? Geen probleem! Verder krijg je een kijkje achter de schermen bij het veilinghuis.

Hoe werkt de taxatie en veiling? 
Het Zeeuws Veilinghuis behoort tot de top van Nederland. Tussen 11:00 en 15:30 uur zitten er beëdigde taxateurs en een medewerker van Red een Kind voor je klaar om de waarde van jouw spullen te bepalen. Bij een minimale waarde van €100 kun je deze gratis laten veilen tijdens de reguliere veilingen van het Zeeuws Veilinghuis of ‘dochter’ Veilinghuis De Korendijk. De uiteindelijke opbrengst gaat naar de projecten van Red een Kind in India en Afrikaanse landen en de gever ontvangt een zogenaamde opbrengstbrief. Deze kan gebruikt worden voor de inkomstenbelasting. 

Bereikbaarheid 
Het veilinghuis ligt op loopafstand (15 min) van het station, maar er is ook voldoende parkeergelegenheid.  

Ontdek Middelburg 
Combineer deze taxatiemiddag met een dagje middelburg! Er is genoeg leuks te doen in het eeuwenoude centrum van Middelburg. Denk aan bezienswaardigheden als De Lange Jan en de Abdij en het oude Stadhuis van Middelburg, een rondvaart door de grachten of een historische of culinaire stadswandeling. 

[button_primary link=”https://www.uitinmiddelburg.nl” target=”_blank”]Dagje weg in Middelburg[/button_primary] 

Een betere toekomst voor kinderen wereldwijd. Dat is waarvoor Red een Kind zich al bijna 60 jaar inzet. Ondanks alle uitdagingen blijven we ons werk vol overtuiging doen. In vertrouwen op onze Hemelse vader én met de steun van onze trouwe achterban. Omdat er één ding zeker is: we maken écht een verschil. In ons nieuwste jaarverslag lees je wat we samen bereikt hebben in 2025.

Onze impact in 2025 in 2 minuten

496.253 kinderen bereikt
In 2025 bereikten we met het dorpsprogramma en via noodhulp 496.253 kinderen. Een prachtig resultaat. Tegelijkertijd blijkt onze impact niet alleen uit cijfers, maar juist ook uit de verhalen uit onze projecten. Verhalen van hoop over hoe kindgroepen, zelfhulgroepen en landbouwtrainingen levens veranderen. Over hoe kwetsbare kinderen en vrouwen beschermd worden in crisisgebieden. En over de kracht van spelend leren.

Deze en meer inspirerende verhalen uit het afgelopen jaar vind je in ons nieuwste jaarverslag! Omdat Red een Kind een internationale organisatie is, is het jaarverslag in het Engels.

Eind vorig jaar zijn we samen met de Dutch Relief Alliance (DRA) een Acute Joint Response gestart in de Democratische Republiek Congo. Dit noodhulpproject is gericht op het helpen van bevolkingsgroepen die getroffen zijn door de recente gewapende conflicten in het oosten van de DRC. Waaronder in het bijzonder gezinnen die recent zijn teruggekeerd nadat ze gedwongen moesten vluchten voor geweld en bijzonder kwetsbare groepen, zoals jonge kinderen.

Begin deze maand ontvingen 770 kwetsbare gezinnen in de Ruzizi-vlakte noodhulp in de vorm van onderdak en essentiëlen huishoudelijke producten. Veel van deze gezinnen hebben al eerder moeten vluchten en zijn hierdoor alles kwijtgeraakt. De noodpakketten die aan hen werden uitgedeeld bestaan uit essentiële producten zoals zeilen en touwen voor de bouw van tenten, matrassen, dekens, keukengerei (potten en lepels), bekers, matten en zeep.

Naast de directe noodhulp heeft dit project ook het doel de veiligheidsrisico’s te verminderen, het hervestigingsproces van gevluchte gezinnen te ondersteunen en de waardigheid te herstellen van bevolkingsgroepen die door gewapend geweld zijn getroffen.

Over de Dutch Relief Alliance
De Dutch Relief Alliance bestaat uit veertien Nederlandse humanitaire organisaties die samenwerken met het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken en lokale organisaties om (nood)hulp te bieden in landen als DR Congo, Somalië en Zuid-Soedan. 

Mislukte oogsten, stervend vee, een gebrek aan schoon drinkwater, uitbraken van ziektes en amper toegang tot gezondheidszorg. Door langdurige en extreme droogte staat Somalië opnieuw aan de rand van een humanitaire crisis. Veel gezinnen hebben amper tot niets meer te eten en steeds meer kinderen raken ondervoed.

Samen met de Dutch Relief Alliance (DRA) en zes lokale partners startten we deze maand daarom een noodhulpproject in Somalië. Dit project zal lopen tot begin september.

Wat gaat Red een Kind doen?

• Gezondheidszorg: we ondersteunen gezondheidsklinieken in de zorg voor zwangere vrouwen en pasgeboren baby’s en bij de behandeling van snel verspreidende ziektes als cholera en difterie.
• Water en hygiëne: we zorgen voor toegang tot schoon drinkwater, bouwen noodtoiletten en geven voorlichting over hygiëne om de uitbraak van ziektes zoveel mogelijk te voorkomen.
• Voeding: we ondersteunen in het screenen en behandelen van ondervoeding onder kinderen en zwangere vrouwen en delen voedselbonnen uit.
• Geld: we helpen gezinnen financieel zodat ze in hun essentiële behoeften kunnen voorzien.

De huidige situatie
De meeste Somalische gezinnen zijn in hun levensonderhoud volledig afhankelijk van landbouw en veeteelt. Doordat de droogte aanhoudt, mislukt hun oogst, sterft het vee en moeten zij vluchten om te overleven. Vooral jonge kinderen lopen daarbij risico op acute ondervoeding. Daarnaast is er amper toegang tot schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen waardoor ziektes zich snel verspreiden, met name in gebieden waar ontheemde gezinnen dicht op elkaar leven. Toegang tot goede gezondheidszorg is er niet. 

Daarbovenop is de humanitaire hulp in Somalië sterk afgenomen. Veel internationale donoren hebben zich teruggetrokken waardoor hulporganisaties genoodzaakt zijn hun werkzaamheden in te perken of stop te zetten. Daarom hebben Somalische gezinnen onze hulp nu harder nodig dan ooit. 

Over de Dutch Relief Alliance
De Dutch Relief Alliance bestaat uit veertien Nederlandse humanitaire organisaties die samenwerken met het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken en lokale organisaties om (nood)hulp te bieden in landen als DR Congo, Somalië en Zuid-Soedan. 

Vraag je je wel eens af wat een bepaald antiek voorwerp in je huis op zou leveren? Op het 5-jarige jubileumfeest van Kringloop voor Red een Kind in Zwolle-Berkum kun je daar achter komen! Op zaterdag 7 maart ben je (na aanmelding) welkom bij de kringloopwinkel aan de Campherbeeklaan 2 om waardevolle producten (of foto’s ervan) te laten taxeren en te schenken aan Red een Kind. Denk aan schilderijen, antiek aardewerk, sieraden, zilveren voorwerpen of bestek, munten, antiek porselein, enzovoorts. Daarnaast zijn er voor jong én oud leuke activiteiten: schminken, een kunstwerk maken met een tekentovenaar, draaien aan het rad van fortuin én een hapje en een drankje. Voor deze activiteiten hoef je je niet aan te melden.
[button_primary link=”mailto:andre.groenewegen@redeenkind.nl” target=”_self”]Ik kom langs![/button_primary]

Hoe werkt het?
Tussen 13.00 en 16.30 uur zitten een medewerker van Red een Kind en vrijwilligers van de winkel voor je klaar bij Kringloop voor Red een Kind in Zwolle-Berkum om samen de waarde van jouw product te bepalen. Zij beschikken over de juiste kennis hiervoor.

• Is het product meer dan 100 euro waard? Dan wordt het gratis geveild door het Veilinghuis De Korendijk of het Zeeuws Veilinghuis in Middelburg. De uiteindelijke opbrengst van het product is voor Red een Kind en jij ontvangt de opbrengstbrief. Deze kun je gebruiken voor de inkomstenbelasting.
• Is het product minder dan 100 euro waard? Dan gaat het naar een van de winkels van Kringloop voor Red een Kind. 

Meld je aan!
Heb je mooie producten die je wilt doneren aan Red een Kind en ben je benieuwd naar de taxatiewaarde? Meld je dan aan voor deze taxatiemiddag bij André Groenewegen, Relatiemanager Nalatenschappen bij Red een Kind, via 038-460 46 48 of via andre.groenewegen@redeenkind.nl. Hij zal aanwezig zijn tijdens de taxatiemiddag. 

Buiten regent het hard, de druppels kletteren op het golfplaten dak. Maar binnen is het warm en donker. Janvier en Emelyne (beide 25 jaar) hebben het goed met elkaar en hun kleine zoon Lucky (3 jaar). Ze lachen en kletsen samen in hun huis in Rwamagana, op het platteland van Rwanda. Zodra de zon weer doorbreekt, haasten ze zich naar buiten om alvast wat dodo voor het avondeten te oogsten.

“Het is belangrijk dat vaders én moeders betrokken zijn bij de opvoeding. Een kind heeft beide ouders heel hard nodig. Toch is dat in onze regio vaak een uitdaging.” Dit waren de woorden van vader Janvier vorig jaar mei, bij de start van het programma Turakura Kids Rwanda. Zijn verhaal illustreert wat de ontwikkeling van veel kinderen in de weg zit: vaders zijn vaak onvoldoende betrokken bij de opvoeding, en de hoge druk om geld te verdienen zorgt voor veel stress. Janvier legt uit: “Ik wil graag meer betrokken zijn bij de opvoeding, maar ik weet niet hoe. Ik moet toch ook zorgen voor het inkomen? Moet ik streng zijn, of juist niet? Ik zie weinig voorbeelden van andere betrokken vaders om mij heen. Mijn eigen vader was dat ook niet. We hebben begeleiding en kennis nodig.”

Elke dag een ei
Terug naar nu, een jaar later. “Het gaat goed met ons,” zegt Janvier met een grote glimlach. Janvier en Emelyne hebben samen met 145 andere ouders in het dorp de ouderschapstraining van het programma afgerond. Deze ouders kwamen een jaar lang in groepen bij elkaar om te praten over hun dagelijkse worstelingen als ouders, en om beter samen te werken als gezin. “We hebben veel geleerd, te beginnen bij onze levensstijl, bijvoorbeeld hoe we een gebalanceerde maaltijd kunnen maken voor onze zoon. Vroeger aten we nooit groenten, maar nu wel. En we geven Lucky elke dag een ei, dat versterkt zijn immuunsysteem en helpt bij zijn groei. We weten nu dat hij heeft vitamines en eiwitten nodig heeft.” Emelyne voegt toe: “We werken nu echt als een team. De taken zijn eerlijker verdeeld en Janvier voelt zich ook verantwoordelijk voor het huishouden.” Dat beaamt ook haar man: “Ook ik weet nu hoe ik beter voor Lucky kan zorgen. Ik voed hem nu op zonder hem pijn te doen door hem te slaan. Dat geeft me veel rust.”

Morgen wordt het beter
De komende tijd zullen Janvier en Emelyne verder gaan in een zelfhulpgroep, waar ze samen met andere gezinnen gaan werken aan een hoger inkomen. “Het is onze verantwoordelijkheid om onze situatie te veranderen,” zegt Janvier. De dagelijkse realiteit heeft invloed op ons kind: als we gaan werken, moeten we Lucky alleen thuis achterlaten. Maar als we hem meedragen op onze rug en hij gaat huilen, dan moeten we kiezen: of we negeren hem, of we krijgen minder betaald doordat we minder werk kunnen doen.” Janvier en Emelyne blijven daarom de komende jaren bouwen aan verandering én zetten Lucky op de eerste plaats. Janvier zegt hierover: “Mijn hoop is dat Emelyne niet meer zo veel hoeft te werken om te overleven, zodat ze meer tijd met Lucky kan doorbrengen. Ik wil dat hij nooit iets tekortkomt.” Emelyne voegt toe: “We geloven dat het morgen beter wordt, zeker nu we trainingen krijgen in het programma. Onze overtuiging? Uit geloof kun je gelukkig leven!”

Dit mooie gezin bidt elke ochtend en avond samen. Wij bidden met ze mee. En we blijven ons inzetten, mede dankzij de steun van vele supporters, voor een goede start voor kinderen in Rwanda. Sámen groeien en leren we!

Samen spelen én leren over kinderrechten? Dat kan met Het Grote Kinderrechtenganzenbord van Red een Kind. Download en print het, pak er twee dobbelspelen bij en daag je familie of vrienden uit! Wie van jullie komt er als eerste over de finish?

Huiswerk maken, je kamer opruimen of op tijd naar bed… Soms lijkt het voor kinderen alsof er niets mag en veel moet. In dit ganzenbord ontdekken kinderen spelenderwijs dat zij juist een heleboel rechten hebben, zoals het recht op spelen, veiligheid of onderwijs. Deze
staan in het Verdrag voor de Rechten van het kind. Ze beschermen kinderen, zodat zij zich goed kunnen ontwikkelen en onbezorgd kind kunnen zijn.

Helaas zijn deze rechten niet voor alle kinderen wereldwijd vanzelfsprekend. Dat zien we ook in India en de Afrikaanse landen waar Red een Kind werkt. Daarom bouwen we met gezinnen en dorpsgemeenschappen aan een goede start en een hoopvolle toekomst voor élk kind. Waar ze ook geboren zijn.

Download het ganzenbord:
[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/wp-content/uploads/2026/01/Ganzenbord-A3.pdf” target=”_self”]In A3-formaat[/button_primary][button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/wp-content/uploads/2026/01/Ganzenbord-A4.pdf” target=”_self”]In A4-formaat[/button_primary]

De 11-jarige Amini zoekt al haar leven lang veiligheid. Ze is een van de honderdduizenden kinderen uit DR Congo die op de vlucht zijn voor geweld. Dit is haar verhaal.

Amini vertelt: “Ik was op het land bonen aan het planten met mijn moeder en zus toen we plotseling geweerschoten hoorden. We begonnen meteen te rennen. Op blote voeten, onze schoenen lieten we in alle haast achter. We kwamen terecht in een vluchtelingenkamp waar we de eerste nacht alleen een zeil hadden om op te slapen. We lagen buiten in de regen.”  

‘De kogels gingen dwars door alle tenten heen’
Het leven in het kamp is zwaar, ook voor de moeder van Amini. Zij sterft enige tijd later. Amini blijft samen met haar zus alleen achter. Hun vader leeft al niet meer. “Gelukkig werden we geholpen door hulporganisaties. In totaal verbleven we drie jaar in het kamp. Al die tijd konden we niet naar school”. 

De situatie blijft onveilig. Amini vertelt: “Ik was met mijn zus in Goma om langs de deuren te gaan voor eten toen de rebellen M23 binnenvielen en er opnieuw geweld uitbrak. De kogels gingen dwars door alle tenten heen waardoor er veel mensen stierven of elkaar kwijtraakten in de chaos.” 

Een veilige plek
Amini en haar zus moeten opnieuw vluchten. Onderweg worden ze opgevangen door een vrouw die ze van thuis kennen. “Ze vroeg waar onze moeder was en zei dat we bij haar konden blijven. Ze nam ons mee naar het kamp waar we nu verblijven. Dankzij haar kunnen we hier weer naar school”, vertelt Amini trots. 

Ik heb geleerd om niet te blijven denken aan wat er gebeurd is.

In het kamp is ook een veilige plek van Red een Kind. Daar krijgen de zusjes mentale begeleiding en kunnen ze spelen. “Ik heb geleerd om niet te blijven denken aan wat er gebeurd is. Samen met mijn vrienden doe ik mee aan verschillende activiteiten. Dat geeft rust. Ik hoop dat Red een Kind hier nog jaren blijft en nog veel meer kinderen kan helpen.” 

Het helpen van kinderen in achterstandsituaties, heeft hun hart. Vroeger deden ze dat samen als gezin, nu hun kinderen de ‘deur’ uit zijn, zetten zij zich nog steeds in. Niet zo raar als je bedenkt dat Jan (77) en Henny (76), vanwege hun werk vrijwel dagelijks geconfronteerd werden met kinderen. Vanuit de overtuiging dat kinderen altijd een kans verdienen op een veilige jeugd en het ontwikkelen van talenten, “zamelden ze geld in voor kansarme kinderen op Bali” en steunen ze Red een Kind vanaf de oprichting. 

Veiling 
Toen Red een Kind dit jaar met het initiatief kwam om waardevolle spullen te laten veilen voor projecten van Red een Kind, besloten ze direct hieraan mee te doen. Als vanzelfsprekend schonken ze antiek zilver wat onder andere uit een erfenis kwam. “Generaties is het in de familie geweest”, vertelt Jan. “Ik weet precies waar het stond bij onze grootouders en dat er flink voor geploeterd en gespaard is.” Emotionele waarde? Henny: ”jazeker. Maar meer ook niet!” 

Het echtpaar komt uit een generatie waarbij ‘rentmeesterschap’, en ‘genoeg is genoeg’, vanzelfsprekend zijn. “Sowieso was er sprake van verantwoordelijkheid naar elkaar en velen gaven aan de kerk en verwante organisaties.” Omdat uit onderzoek blijkt dat het groepsdenken afneemt, “zou het wat ons betreft goed zijn om mensen weer te prikkelen en kapstokken te bieden om hierin verandering te brengen”, aldus het echtpaar.  

Weggeven is leuk. Waarom? “In de eerste plaats, omdat het voldoening geeft iets te doen voor anderen”, maken Jan en Henny duidelijk. Zo hadden ze meubels in huis die waardevol bleken te zijn. “Die zijn naar een museum in wording gegaan.” Door de jaren heen kwamen er meer – soms ook – waardevolle spullen in hun huis. “Vanuit erfenissen, of zaken die we zelf aanschaften. Ons huis is groot genoeg en alles vond wel een plekje.” 

Emotionele waarde? Zeker, maar meer ook niet!

Last 
Henny: “Evenals onze leeftijdsgenoten kom je een keer voor de vraag te staan: ‘Wat gaan we doen met al die spullen? Het kan toch niet zo zijn dat we onze kinderen opzadelen om alles in een container te laten afvoeren?” Jan: “Zeker wanneer ook de vraag aan de orde komt kleiner te gaan wonen en de kinderen het niet nodig hebben of niet willen, kan bezit zo maar een last worden en zelfs je levensvreugde bederven.” 

Het idee van Red een Kind om kostbare spullen te veilen voor dit goede doel, spreekt mensen aan, denken Jan en Henny. “Je weet dat jouw verzameling terechtkomt bij mensen die hiervoor echt interesse hebben. Het opgeleverde geld gaat naar Red een Kind om zinvol te besteden voor al die projecten in Afrikaanse landen en in India. Dat je als gever van de spullen de veilingopbrengst mag aftrekken van de inkomstenbelasting, is mooi meegenomen.”

Ontspullen 
Jan en Henny adviseren Red een Kind om door te gaan met de taxatiemiddagen in de Kringloopwinkels voor Red een Kind. “Daar ontmoet je mensen die op een goede manier willen ontspullen, door hun (waardevolle) spullen weg te geven. Misschien is het organiseren van ouderenmiddagen in kerken ook een middel om schenken en nalaten onder de aandacht te brengen.”  

Henny: “Je hoeft echt niet beschroomd te zijn om hierover met mensen te praten.  Bij vrienden in de kerk én daarbuiten merken we dat het normaal is om hierover na te denken.  Het zou juist onlogisch zijn het gesprek niet aan te gaan. Iedereen snapt dat je dit niet voor jezelf vraagt, maar voor al die kansarme kinderen. Wat ons betreft prikkelt Red een Kind veel meer mensen om hierover na te denken.  Via veilingen, ouderenmiddagen in kerken, taxaties, voorlichting, de ouderenvakorganisatie, noem maar op.” 

In de Democratische Republiek Congo groeien honderdduizenden kinderen elke dag op tussen geweld, angst en onzekerheid. Onbezorgd kind zijn is er allesbehalve vanzelfsprekend. Toch zijn er ook lichtpuntjes, middenin alle chaos. De 13-jarige Irene en haar jongere zusje Fina raakten alles kwijt, maar vonden hoop bij de veilige plek van Red een Kind. 

Ruim een jaar geleden woonde Irene met haar vader, moeder, twee broertjes en zusje Fina in een dorp in Masisi, Oost-Congo. Irene vertelt: “Op een dag hoorden we geweerschoten. De situatie was zo ernstig dat mijn moeder, Fina en ik begonnen te rennen. Sinds die dag hebben we mijn vader en broertjes niet meer gezien. We weten niet waar ze zijn heengegaan.” 

Op de vlucht 
Het gezin wordt opgevangen in een vluchtelingenkamp in Goma, waar Irene en haar zusje Fina weer naar school kunnen. Toch blijken ze ook daar niet veilig. “Toen we in de klas zaten, hoorden we opnieuw schoten en bommen. Ik ben samen met mijn zusje naar onze tent gerend, maar die was verwoest en onze moeder was nergens te vinden,” vertelt Irene. “Daarom volgden we de stroom van vluchtende mensen, zonder te weten waarheen. Gelukkig werden we opgevangen door een vrouw: Nathalie. Ze beloofde dat ze zou helpen om onze moeder te zoeken.” 

Een paar dagen later komt Nathalie niet meer thuis. Irene blijft samen met haar zusje en de zes kinderen van Nathalie alleen achter. “We voelden ons niet meer veilig, eerder hadden twee soldaten de deur al opengebroken en ons mishandeld.”  

Liefde en herstel 
Toch is er hoop… In het dorp is een veilige plek van Red een Kind. Op deze plek, herkenbaar aan de witte Red een Kind-tent, kunnen Irene en haar zusje in een veilige en rustige omgeving weer kind zijn. Ze krijgen de zorg, liefde en aandacht die ze nodig hebben, maken muziek samen en doen mee aan educatieve spelletjes. Irene vertelt: “Het leven is niet makkelijk, maar sinds ik hier ben, heb ik weer hoop. Hoop op dat ik mijn moeder zal vinden en dat we weer terug naar huis kunnen. Mijn zusje en ik willen graag weer naar school, net als andere kinderen.”